اثر متقابل اشعه ماوراي بنفش B و تنش خشكي بر خصوصيات رشدي ريحان سبز و بنفش در شرايط گلخانه اي

از عوامل تاثيرگذار روي فرايند رشد گياهان، تنش هاي محيطي بخصوص خشكي و نور ماوراي بنفش است كه باعث تغيير در رشد و نموي گياهان و خصوصيات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي مي شوند. هدف از اين تحقيق بررسي اثرات توام طول مدت پرتو ماوراي بنفش B و تنش خشكي بر خصوصيات رشدي و پاسخ هاي شيميايي ريحان (Ocimum basilicum) مي باشد. بدين منظور مدت تابش اشعه ماوراي بنفش به ترتيب ۰، ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ دقيقه در روز در چهار سطح خشكي شامل ۱۰۰، ۷۵، ۵۰، ۳۰ درصد ظرفيت زراعي در دو رقم سبز و بنفش ريحان اعمال شدند. نتايج نشان داد كه هر دو عامل تنش زا روي خصوصيات رشدي و پاسخ هاي بيوشيميايي ريحان اثرگذار است. طوريكه كلروفيل، كارتنوئيد، وزن تر ريشه و ساقه، محتواي نسبي آب برگ و سطح برگ كاهش و ميزان مالون دي آلدئيد و ضخامت برگ افزايش يافت. البته تنش خشكي نسبت به اشعه ماوراي بنفش اثرات تنشي بيشتري روي گياه ريحان نشان داد. طول مدت تابش ۵ دقيقه پرتو ماوراي بنفش B سبب افزايش سطح برگ و وزن تر ريشه و ساقه گرديد. كمترين سطح برگ مربوط به تيمار توام رقم سبز، UV۲۰ دقيقه، و خشكي۳۰ درصد ظرفيت زراعي بود. تنش خشكي به تنهايي سبب كاهشRWC ، كلروفيل، كارتنوئيد و وزن تر ساقه گرديد. ريحان بنفش از حسايت كمتري نسبت به ريحان سبز در مقابل اين دو عامل تنش زا برخوردار بود. كاربرد توام اشعه ماوراي بنفش و خشكي اثرات مهار كننده روي همديگر داشتند.