بررسي ژنوتيپ‌هاي گلرنگ از نظر خواص دارويي

گلرنگ گياهي چند منظوره است كه بومي ايران و سازگار با شرايط گرم و خشك بوده و كشور ما به عنوان يكي از مراكز تنوع آن مي‌باشد. گلرنگ در باغباني به صورت گل شاخه بريده و خشك، سبزي و گياه دارويي قابل استفاده است. به منظور بررسي ژنوتيپ‌هاي گلرنگ از نظر ميزان رنگدانه‌هاي دارويي قرمز و زرد موجود در گلبرگ‌ها و نيز روغن آن، ژنوتيپ‌هاي مختلف گياه در ايستگاه تحقيقات و آموزش كشاورزي كاشمر در سال زراعي 96-1395 در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي كشت شدند. تعيين درصد رنگدانه‌هاي گلبرگ‌ها شامل كارتامين و كارتاميدين با روش طيف سنجي و درصد روغن با استفاده از دستگاه سوكسله ثبت گرديد. نتايج نشان داد كه تنوع ژنتيكي قابل ‎ملاحظه‎اي ميان ژنوتيپ‌هاي مورد آزمايش از نظر صفات مختلف مورد بررسي وجود داشت. بيشترين عملكرد دانه و گلبرگ خشك را به ترتيب لاين PI-544041 و رقم دينسر دارا بودند. براي مقدار كارتامين يعني رنگدانه قرمز گلبرگ‌ها، در بين ژنوتيپ‌ها دامنه تنوعي بين 12/0 تا 38/0 درصد و براي مقدار كارتاميدين در بين ژنوتيپ‌ها دامنه تنوعي بين 26/15 تا 19/24 درصد وجود داشت. درصد روغن دانه ژنوتيپ‌ها بين 20 تا 8/31 درصد متغير بود. رقم بدون خار و گل قرمز فرامان از نظر همه صفات وضعيت مطلوبي داشت.