بررسي تنوع ژنتيكي گلرنگ براي صفات زينتي

به منظور بررسي خصوصيات گلرنگ از جنبه‌ زينتي و مقاومت به خشكي اين تحقيق در دو ايستگاه تحقيقات كشاورزي شيروان و كاشمر طي سال هاي زراعي 94-1392 اجرا شد. براي تجزيه اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط براي پايداري عملكرد گل ژنوتيپ‌ها از تجزيه مدل اثرات اصلي افزايشي و ضرب‌پذير و آماره‌هاي پايداري و اكووالانس ريك استفاده شد. تجزيه واريانس و مقايسه ميانگين‌ها نشان داد تنوع ژنتيكي قابل‎ملاحظه‎اي ميان ژنوتيپ‌ها از نظر صفات مورد بررسي وجود داشت. تجزيه واريانس مركب آزمايشات مشابه نشان داد كه تفاوت معني‌داري بين ژنوتيپ‌ها، محيط‌ها و اثرات متقابل آن ها وجود داشت. 17/67% از كل مجموع مربعات مربوط به اثرات محيط، 67/13% مربوط به اثرات ژنوتيپ و 15/19% مربوط به اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط بود. اثرات اصلي ژنوتيپ، اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط و چهار مولفه اول اثر متقابل معني‌دار بودند كه نشان مي‌دهد شرايط محيطي زراعي – اقليمي متفاوت بوده و پاسخ ژنوتيپ‌ها به شرايط محيطي يكسان نبوده است. دو مولفه اول اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط 57/83% از اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط را توجيه كردند. نمودار باي پلات قادر به تفكيك ژنوتيپ‌هاي پايدار با سازگاري عمومي و خصوصي بود. براساس پارامترهاي پايداري براي تعداد گل در بوته، ژنوتيپ‌هاي 55، 42 و داراب 7 داراي پايداري مطلوب بودند. بر اساس سه آزمايش، ژنوتيپ‌هاي فرامان، محلي اراك، محلي اصفهان، گلدشت، داراب 2 و 7 و شماره 4، 14 و48 براي توليد گل شاخه بريده و خشك مناسب بودند.