پرداخت بي‌قيدوشرط ضمانت‌نامه بانكي از منظر اصل استقلال با توجه به قرارداد پايه در قانون تجارت ايران

يكي از اصول حاكم بر قراردادهاي ضمانت‌نامه بانكي، اصل استقلال از قرارداد پايه است. نتيجه منطقي و مهم اصل مذكور آن است كه ايرادات مربوط به رابطه پايه ميان متقاضي ضمانت‌نامه و ذي‌نفع، قابل استناد نبوده و بانك با توجه به تعهد مستقل خود در برابر ذي‌نفع، موظف به پرداخت بي‌قيدوشرط ضمانت‌نامه است. اين پژوهش در پي آن است كه ضمن بررسي ديدگاه دكترين و رويه‌قضايي راجع به مفهوم استقلال و قلمرو آن، به بررسي استثنائات محتمل اين اصل، مانند تقلب و تطبيق آن با نظام حقوقي ايران پرداخته و به اين سؤال مهم پاسخ گويد كه در صورت سوء‌استفاده ذي‌نفع از اصل استقلال و مطالبه نارواي وجه آن، دادگاه قادر خواهد بود برخلاف ماهيت قراردادي اصل استقلال، دستور موقت به منع پرداخت صادر كند.