صلاحيت و درخواست مشورتي سازمان بهداشت جهاني ازديوان بين المللي دادگستري درخصوص تهديد به استفاده از سلاح هسته اي

گرچه حقوق بين‌الملل قراردادي و يا عرفي صريحاً متضمن هيچ منع جامع و جهاني در رابطه با كاربرد سلاح‌هاي هسته‌اي نمي‌باشد،‌ مع‌الوصف، امكان اعلام عدم مشروعيت توسل به اين سلاح‌ها در كليه شرايط، توسط ديوان بين‌المللي دادگستري، با توجه به دلايل و مستندات موجود در نزد آن،‌ كاملاً فراهم بود. اين مطالعه، با نگاهي انتقادي، امتناع دادگاه جهاني و يا ناتواني آن را در چنين نتيجه‌گيري مورد بررسي قرار مي‌دهد. صرف‌نظر از برخي كاستي‌ها و يا انتقاداتي كه بر ديدگاههاي ديوان، در نظر مشورتي،‌ وارد است، به نظر مي‌رسد اساسي‌ترين عامل در بلاتكليفي آن به نقش و جايگاهي بر مي‌گردد كه براي اصول و مقتضيات بشردوستانه بين‌المللي قائل است. در حالي‌كه ترديدي در لزوم رعايت اين اصول و قواعد در كليه شرايط وجود ندارد، ديوان نمي‌تواند اين احتمال را رد كند كه برخي كاربردهاي سلاح‌هاي هسته‌اي، در موارد بسيار محدود و استثنايي، ممكن است مشروع باشد حتي اگر چنين كاربردي در تغاير با اصول و مقتضيات بشردوستانه بين‌المللي قرار گيرد! اثبات بطلان چنين ديدگاهي، بر طبق حقوق بين‌الملل معاصر، (يكي) از محورهاي عمده اين مطالعه را تشكيل مي‌دهد.