الزامات هم ­طرازي عدالت­ ورزي با خداباوري در آموزه­ هاي اسلامي

بازطراحي عدالت و نظريه­پردازي در خصوص آن در بيشتر مكاتب فلسفي و ديني مشاهده مي­شود و هر يك، از منظر خويش، بدان پرداخته و بعضا شاهد اختلاف­هاي بنيادين در آنهائيم. اما فراتر از چيستي­گوئي عدالت، اهميت عدالت­ورزي در مقام تحقق قابل توجه است. مكتب متعالي اسلام، عدالت­پيشگي را در عالي­ترين مقام بازطراحي مي­كند. مطابق با آموزه­هاي اسلامي، اهتمام به عدالت­ورزي، هم­پايه و هم­طراز عالي­ترين بنيان ديني؛ يعني باور به وجود خداوند است. اين نگاه، نشان از اهميت والاي عدالت­ورزي در آموزه­هاي اسلامي دارد. چنين نگاهي به عدالت­پيشگي، الزامات مختلفي را در پي خواهد داشت؛ اين الزامات در طيف­هاي مختلفي همچون عدالت در مناسبات و روابط اجتماعي ـ سازماني، عدالت در ارزيابي اعضاي جامعه، عدالت در وضع قوانين ناظر بر سازمان­هاي جامعه، عدالت در نوع مواجهه فرد با خويش، وظيفه معرفتي، سامان­دهي سياسي، دغدغه­مندي اجتماعي و ...، قابل طراحي­اند و در هر يك از آنها، با توجه به جايگاه والاي عدالت در انديشه اسلامي، جزئي­ترين حالات الهياتي در تحقق عدالت مورد نظر خواهد بود و بويژه از حيث معرفتي، پشتوانه الهي خواهد يافت. عدالت­ورزي راهبردي، گامي در راستاي ايجاد جامعه خداباور است و در اصل، توسعه يكي از عالي­ترين مفاهيم دين­شناختي است. بر اين اساس، از آنجائي كه عدالت در انديشه متعالي اسلام، هم­رديف والاترين گزاره دين­شناختي است، تحقق آن و ايجاد فرآيندهاي عادلانه در جامعه، نشانگاني از تلاش در راستاي خداباوري و توسعه آن در جامعه خواهد بود.