بررسي مفهوم سعادت و ارتباط آن با سبك زندگي از ديدگاه ابن‏سينا

مقاله حاضر با بررسي آثار ابن‏سينا به تحليل مسئله سعادت و ارتباط آن با سبك زندگي مي‏پردازد. از نظر ابن‏سينا سعادت ذاتي نفس، دركسب معرفت عقلي و مشابهت با عقل فعال و سعادت قواي نفس، درحصول هيأت استعلائيه و ايجاد آمادگي جهت كسب ادراك عقلي است. ابن‏سينا با برابر دانستن لذت و سعادت، و اثبات برتري لذت‏هاي عقلي بر لذت‏هاي حسي، رسيدن به لذات ناب عقلي را دست‏يابي به سعادت حقيقي دانسته، حيات معقول را سبك زندگي مطلوب و متعالي و راه دستيابي به سعادت حقيقي برمي‏شمارد. او ادراك حسي و لذت‏هاي برخاسته از آن را سعادتي كاذب و غير واقعي برشمرده كه ذاتا مطلوب و مقصود نيستند و رغبت به آن لذتي ظاهرگرايانه، سطحي، غيرثابت و محدود را به دنبال دارد؛ ازين‏رو شيوه زندگي مبتني بر لذت‏هاي حسي، سبك زندگي نامطلوب و متنازل بوده، مانع دست‏يابي به سعادت حقيقي انسان است.