اثر پوميس بر خصوصيات زراعي پياز و برخي ويژگي‌هاي خاك تحت تنش كم‌آبي

امروزه استفاده از پليمرهاي سوپرجاذب به عنوان راهكاري مناسب براي صرفه‌جويي در آب شناخته شده است. به منظور بررسي اثر پوميس بر برخي از خصوصيات زراعي پياز و خواص شيميايي و فيزيكي دو نوع خاك ريز و درشت بافت، آزمايشي گلداني به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با سه فاكتور نوع خاك (با دو سطح لوم شني و لوم رسي)، دور آبياري (با دو سطح هفت و چهار روز يك بار) و پوميس (با چهار سطح ­0 ،5/2، 5 و 5/7 درصد وزني) در سه تكرار انجام شد. مطابق نتايج در دور آبياري هفت روز يكبار و كاربرد 5/7 درصد وزني پوميس، عملكرد خشك سوخ به ترتيب 72/2 و 04/3 برابر نسبت به شاهد در خاك لوم شني و لوم رسي افزايش يافت. كاربرد 5/7 درصد وزني پوميس تعداد لايه‌هاي خوراكي را 39/3 برابر نسبت به شاهد افزايش داد. ضخامت لايه‌هاي خوراكي با كاربرد پنج درصد وزني پوميس، 7/1 برابر نسبت به شاهد افزايش و نسبت طول به عرض پياز 50 درصد در خاك لوم شني و 29 درصد در خاك لوم رسي نسبت به شاهد با كاربرد 5/7 درصد وزني پوميس كاهش يافت. كاربرد 5/7 درصد وزني پوميس با دور آبياري هفت روز يكبار در خاك لوم شني باعث افزايش EC به ميزان 5/1 برابر و در خاك لوم رسي به ميزان 46/1 درصد نسبت به شاهد شد. با كاربرد پوميس مقدار آب قابل استفاده و تخلخل كل در هر دو نوع خاك افزايش و pH خاك كاهش يافت.