پهنه‌ بندي فصلي شوري آب زيرزميني در دشت داراب، استان فارس بر اساس خشكترين سال آبي

با توجه به اهميت جنبه كيفي منابع آب در مصارف مختلف، بخصوص بخش كشاورزي، بسياري از مطالعات منابع آب معطوف به اين موضوع شده است. هدف ازاين تحقيق، مطالعه تغييرات فصلي در هدايت الكتريكي (شوري) آب زيرزميني دشت داراب و بررسي وجود ارتباط مكاني بين داده­هاي در دسترس مي­باشد. به اين منظورازروش هاي زمين آماري (كريجينگ) استفاده شده است و پس از مدلسازي و تست مدل­ها، اقدام به پهنه بندي شوري آب زيرزميني براي فصول مختلف در سال آبي مورد نظرشده است. داده­هاي مورد استفاده در اين تحقيق مربوط به خشك ترين سال آبي طي 25 سال اخير بوده است. بررسي اوليه داده ها نشان داد كه توزيع آنها از نرمال فاصله دارد، لذا با اعمال تبديل لگاريتمي سعي گرديد كه داده ها را به توزيع نرمال نزديك نمود. همچنين روند داده ها كه از درجه 2 مي­باشد، از داده­ها حذف گرديد. در فرآيند مدلسازي، لحاظ ناهمساني، نتايج را به ميزان قابل توجهي بهبود بخشيد و نشان داد كه داده ها به شكل مكاني ناهمسان هستند. همچنين با انجام آزمون و خطاهاي مكرر، روش كريجينگ Simple با مدل Exponential براي سميواريوگرام، بعنوان كارآمدترين روش مورد استفاده قرارگرفتند. نتايج نشان داد كه هم در مرحله مدلسازي و هم در مرحله تست، مدل مربوط به فصل بهارداراي بيشترين دقت مي باشد و كمترين دقت در مرحله مدلسازي، مربوط به فصل زمستان و در مرحله تست، مربوط به فصل پاييز مي­باشد. نتايج پهنه­ بندي نيز نشان داد كه عمده تغييرات هدايت الكتريكي در جهت شمال شرقي به جنوب غربي مي­باشد. همچنين نقشه­ هاي پهنه­بندي نشان مي­دهند كه محدوده شوري در هر فصل، مي­تواند تحت تأثير شرايط فصلي از نظر بارندگي و برداشت از سفره آب زيرزميني قرار گيرد.