بررسي تطبيقي استفاده از منابع در ساختمان هاي پايدارو هوشمند

ازآنجايي كه ساختمانها وشهرها به عنوان يكي از مهمترين تاثيرات بشر بر طبيعت مي باشد ، درنتيجه توسعه پايدار در ساختمان ها ومعماري تجلي فراواني يافته است،مهمترين عناصر تشكيل دهنده بناها مواد و مصالح موجود درآنهاست ،حفظ محيط زيست را ميتوان در مصالح ساختماني متجلي ساخت تا بتوان در حد امكان در جهت حفظ محيط زيست قدم برداشت . بنابر آنچه بيان شد،تلاش نگارندگان در پژوهش حاضر برآن است تا منابع مورد استفاده در ساختمان هاي پايدار هوشمند را بررسي كنند تا شباهتها وتفاوتهاي بين مصالح را بررسي نمايد و در نهايت در پي يافتن و كشف ويژگي هاي مواد و مصالح در هريك از ساختمان ها پايدار و هوشمند براي پيشبرد به سمت توسعه پايدار و نگاه به آينده بوده است.روش تحقيق به كار گرفته شده توصيفي با رويكرد تحليلي-تطبيقي بر مبناي جمع آوري اطلاعات برا اساس مطالعات كتابخانه اي است. در نهايت، آنچه به عنوان يافته هاي پژوهش حاضر به دست مي آيد، شباهت هايي همچون كاهش مصرف انرژي در هردو نوع منابع است.از تفاوت هايي آنها ميتوان به اين مورد اشاره نمود كه پايداري در پي استفاده مؤثر و بهينه از منابع موجود است به گونه اي كه هم زمان با بر آورده شدن نيازهاي امروز بشر، متضمن برآورده شدن نيازهاي آيندگان نيز باشد ، در صورتي كه معماري هوشمند ديدگاهي وراي صرفا حفظ محيط زيست به طبيعت دارد و در پي استفاده از مصالح هوشمندي است كه رويدادهاي محيطي را درك كند، اطلاعات به دست آمده را پردازش كرده و سپس بر طبق آن عمل كنند.