تاثير احياء رودخانه شهري از طريق احداث سد الستيكي بر پايداري اجتماعي (نمونه موردي : رودخانه تجن ساري)

طي دهه هاي اخير، توسعه پايدار به عنوان يكي از مهمترين موضوعات در كليه عرصه ها مورد توجه قرارگرفته است و پايداري در عرصه معماري و شهرسازي نيز از دغدغه هاي بسيار جدي ميباشد . پايداري ، داراي سه مولفه اقتصادي، زيست محيطي و اجتماعي است. وجه اقتصادي آن كه ناشي از انگيزه هاي مالي و انتفاعي است، بيشتر متوجه سرمايه گذاران است. بحث زيست محيطي آن در پي بهبود كيفيت محيط و ارتقاي پايداري زيست محيطي از طريق توجه به وضعيت خرد اقليم ها، كاهش آلودگي ها، حفظ منابع طبيعي، كاربرد انرژيهاي پاك و تجديد پذير ، بازيافت زباله و مسائلي از اين دست ميباشد. اما وجه اجتماعي پايداري كمتر مورد توجه قرار گرفته است. امروزه به دليل پيشرفت علم و تكنولوژي ، ميزان ارتباط مستقيم افراد با يكديگر و تعاملات اجتماعي تا حد قابل توجهي كاهش يافته و از اينرو توجه ويژه به رودخانه هاي شهري و زيباسازي و ساماندهي بستر و جداره و پيرامون رودخانه از طريق احداث سدهاي الستيكي و ايجاد درياچه و پارك و ... در شهرها كه با داشتن طرحي برنامه ريزي شده، از فضايي بي دفاع ،، تبديل به محيطي سرزنده و شاد و سرشار از اتفاقات و تعاملات اجتماعي مناسب ميگردد ، هدف اين پژوهش ميباشد.