ارائه راهكارهاي طراحي جهت بكارگيري الگوهاي اقليمي معماري سنتي ايران در راستاي كاهش مصرف انرژي در ساختمان هاي مسكوني

در حال حاضر، مصرف بي رويه و هدر رفت انرژي در ساختمان هاي كشور به عنوان معضلي اساسي و ارائه راهكار جهت بهينه سازي مصرف انرژي و جلوگيري از هدر رفت آن به عنوان يك اولويت ضروري، مطرح است. امروزه عدم توجه به اقليم در طراحي مسكن در كشور مسبب پديد آمدن نقايص فراواني بخصوص در زمينه مصرف انرژي در ساختمان هاي حاضر شده است. در كنار راهكاهاي بسياري كه براي حل اين مشكل وجود دارد، بنظر مي رسد، الگوهاي اقليمي معماري سنتي ايران، يكي از در دسترس ترين و كم هزينه ترين راهكارها جهت اصلاح و بهبود وضعيت حاضر در اختيار طراحان معمار در كشور مي گذارد. الگوهايي همچون استفاده بهينه از عناصر طبيعي همچون نور خوشيد، آب، گياهان و نيز عناصر كالبدي-فضايي همچون گودال باغچه، توجه به جانمايي هدفمند فضاها و... . لذا در پژوهش حاضر سعي شده است با روش توصيفي- تحليلي، ضمن بررسي الگوهاي غني معماري سنتي در حوزه اقليمي، راهكارهاي طراحي جهت بكارگيري آن ها در ساختمان هاي امروزي تدوين و در راستاي اصلاح و بهينه سازي مصرف انرژي، ارائه گردد. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد، توجه به شرايط اقليمي و نيز استفاده بهينه از فضاها با نگاه اقليمي به آن، مي تواند تا حد قابل قبولي در جلوگيري از اتلاف انرژي و نيز اصلاح الگوي مصرف انرژي در ساختمان هاي مسكوني موثر واقع شود.