كاربست شاخص هاي شهر دوستدار كودك در طراحي محله به منظور رفع جدايي گزيني (نمونه مورد مطالعه: محله شيخ طوسي غربي منطقه 10 شهرداري اصفهان).

شهر دوستدار كودك يكي از مفاهيمي است كه با هدف تحقق حقوق كودكان در دنيايي كه روز به روز به سمت شهري شدن پيش مي رود، مطرح شده است. از طرفي مقوله اي به نام جدايي گزيني، امروزه تاثير خود را پر رنگ تر از پيش بر شهر ها گذاشته است، و فقر فضايي و محيطي و نيز تفاوت هاي قومي، نژادي، مذهبي، اقتصادي و فرهنگي، به اين موضوع دامن زده است. موضوع اين پژوهش، كاربست شاخص هاي شهر دوستدار كودك در طراحي محله به منظور رفع جدايي گزيني بوده، كه در محله ي شيخ طوسي غربي منطقه ي ده شهرداري اصفهان، مطالعه شده است. هدف اصلي اين پژوهش، استفاده از شاخص هاي شهر دوستدار كودك براي طراحي فضاي شهري در محله ي شيخ طوسي غربي به منظور رفع جدايي گزيني است، كه در راستاي رسيدن به اين هدف، مفاهيم شهر دوستدار كودك، جدايي گزيني، كيفيت محيطي و حقوق شهروندي بررسي گرديد و عمده ترين شاخص هاي آنان، استخراج و ارتباط و تعامل آن ها با يكديگر سنجيده گرديد، سپس يك چارچوب نظري در اين زمينه تنظيم شد، كه به طور خلاصه، ارتباط اين مفاهيم را با يكديگر نمايش مي دهد. با استفاده از نمره Z، شاخص موران و تحليل هات اسپات، سه متغير آموزشي، بهداشت و بيكاري در سطح منطقه و محله مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. اطلاعات شناختي مربوط به محله از اسناد و منابع موجود در معاونت شهرسازي و معماري اصفهان و نيز شهرداري منطقه ي ده اصفهان، جمع آوري شده‌اند. روش اين پژوهش، كمي-كيفي است.