بررسي رابطه بين فرسودگي شغلي با توانمندسازي معلمان مدارس متوسطه منطقه فين

هدف اين پژوهش بررسي رابطه بين فرسودگي شغلي با توانمندسازي معلمان مقطع متوسطه منطقه فين مي باشد. اين پژوهش به روش توصيفي از نوع پيمايشي و همبستگي صورت گرفته، جامعه آماري اين پژوهش را تمامي معلمان شاغل در مدارس متوسطه منطقه فين در سال تحصيلي 1402-1401 تشكيل مي دهند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه توانمند سازي اسپيرتزر و فرسودگي شغلي ماسلاچ و جكسون، استفاده شده است. و براي تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آماري ضريب همبستگي اسپيرمن و ضريب رگرسيون استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد كه بين توانمندسازي و فرسودگي شغلي رابطه معكوس وجود دارد، بين توانمندسازي با فرسودگي هيجاني، بين توانمند سازي با شخصيت زدايي و نيز بين توانمندسازي با فقدان موفقيت فردي، خودمختاري، تأثيرگذاري، معني دار بودن و شايستگي معلمان رابطه معنادار منفي وجود دارد. علاوه بر اين تحليل رگرسيون براي پيش بيني فرسودگي شغلي از توانمندسازي نشان داد كه متغير توانمندسازي تنها تا حدود 4/9 درصد از واريانس فرسودگي شغلي را تبيين مي نمايد كه مقدار بسيار كمي است.