نقش سرمايه هاي روانشناختي در پيش بيني فرسودگي شغلي معلمان ابتدايي شيراز

هدف اين مقاله بررسي نقش سرمايه‌هاي روانشناختي در پيش‌بيني فرسودگي شغلي در ميان معلمان مقطع ابتدايي شهر شيراز است. روش اين پژوهش همبستگي و جامعه آماري شامل معلمان مقطع ابتدايي شهر شيراز مي‌باشد كه تعداد آن‌ها طبق بررسي صورت گرفته 2254 نفر بودند كه از ميان آن‌ها حجم نمونه‌اي با 331 نفر طبق جدول مورگان به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شد. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌ي سرمايه‌هاي روان‌شناختي لوتانز(2007)، و پرسشنامه فرسودگي شغلي مزلاچ استفاده شد. داده‌ها با آزمون همبستگي پيرسون و روش تحليل مسير به‌وسيله نرم‌افزار Lisrel تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها نشان داد؛ هيچ‌كدام از سرمايه‌هاي روان‌شناختي به‌عنوان متغيرهاي برون‌زاي پژوهش(خودكارآمدي، اميدواري،خوش‌بيني، تاب‌آوري) بر رفتار شهروندي سازماني داراي اثر مستقيم نيستند، كه اين امر بيانگر نقش واسطه‌اي مؤثر ابعاد فرسودگي شغلي در ميان مؤلفه‌هاي سرمايه روان‌شناختي است.