بررسي چارچوب همكاري­ هاي بين ­المللي در زمينه مقابله با آلودگي نفتي: مطالعه موردي كنوانسيون بين‌المللي آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي

همكاري هاي بين المللي در جهت مقابله با آلودگي دريايي هميشه يكي از موضوعات مورد توجه سازمان بين المللي دريانوردي (ايمو) بوده است. اين مساله به ويژه بعد از حوادثي دريايي كه منجر به آلودگي عظيم دريايي شد بيشتر نمايان شد. اين پژوهش در پي واكاوي اقدامات ايمو با توجه به كنوانسيون بين‌المللي آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي است. به طور كلي وقوع حوادث كشتيراني و آلودگي‌هاي نفتي ناشي از آن سبب شد كه ايمو دست به اقدامات عاجل در اين زمينه بزند. يكي از مسائل اساسي، مساله ايجاد يك چارچوب جهاني براي همكاري بين‌المللي در مبارزه با حوادث يا تهديدات منجر به آلودگي دريايي به ويژه آلودگي نفتي بود. بر همين اساس، كنوانسيون بين‌المللي آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي در سال 1990 ميلادي تصويب شد. اين كنوانسيون با ايجاد سيستم‌هاي ملي براي آمادگي، واكنش و ارائه يك چارچوب جهاني براي همكاري بين‌المللي در مبارزه با حوادث مهم يا تهديد آلودگي دريايي به وسيله مواد نفتي، نقشي اساسي ايفا مي‌كند. همچنين پروتكل الحاقي به اين كنوانسيون، كشتي‌هاي حامل مواد خطرناك و مضر را ملزم مي‌دارد تا رژيم آمادگي و واكنش مشابه با آن‌هايي كه در حوادث نفتي موجود هستند را برقرار دارند.