بررسي شاخص برداشت گياه ذرت در شرايط كم ‏آبياري بخشي ريشه و ورمي‏ كمپوست در دو نوع بافت خاك

با توجه به اهميت گياه ذرت در سبد غذايي مردم، پژوهشي با هدف بررسي شاخص برداشت گياه ذرت در شرايط كم ‏آبياري و وجود ورمي‏ كمپوست در دو نوع بافت خاك سبك و سنگين در سال زراعي 1396 انجام شد. آزمايش به صورت كرت­هاي دو بار خرد شده (اسپليت اسپليت پلات) در قالب طرح پايه بلوك­هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. روش­هاي آبياري شامل آبياري كامل (FI)، كم ­آبياري بخشي ريشه در سطح 65% (PRD65) و كم ‏آبياري بخشي ريشه در سطح 55% (PRD55) به عنوان عامل اصلي، انواع روش­هاي كوددهي شامل 100% كود شيميايي (C100)، 25% ورمي‏كمپوست به اضافه 75% كود شيميايي (C75-V25) و 50% ورمي ­كمپوست به اضافه 50% كود شيميايي (C50-V50) به عنوان عامل فرعي و خاك­هاي با بافت سنگين (S1) و سبك (S2) به عنوان عامل فرعي فرعي در نظر گرفته شد. با توجه به نتايج، بيشترين صرفه‏ جويي مربوط به اعمال PRD55 و C50-V50 بود. بررسي تيمارها نشان داد كه بيشترين مقدار عملكرد دانه مربوط به تيمار FI و C75-V25 در خاك لوم‏رسي به ميزان 5/7 تن در هكتار بود. كم‏ترين مقدار عملكرد دانه به ميزان 3 تن در هكتار در PRD55 و C50-V50 مربوط به خاك شني بود. در بررسي عملكرد بيولوژيك نيز بيشترين و كمترين عملكرد بيولوژيك به ترتيب مربوط به FI و C75-V25 برابر 6/27 در خاك لوم‏رسي و PRD55 و C50-V50 برابر 9/15 در خاك شني بود. بيشترين شاخص برداشت مربوط به تيمار FI و C50-V50 در خاك لوم رسي برابر با 273/0 و كمترين شاخص برداشت مربوط به تيمار PRD55 و C50-V50 در خاك شني برابر با 188/0 بود.