بررسي همبستگي كلاس‌هاي حضوري ورزش بر گرايش دانش‌آموزان متوسطه به ورزش باشگاهي دردوران پساكرونا

هدف پژوهش: موفقيت در ورزش‌ به ويژه در سطوح بالاتر كاري بسيار پيچيده و دشوار است كه بايد علاوه بر صرف وقت طولاني، پتانسيل و ظرفيت لازم براي دستيابي به آن وجود داشته باشد. لذا نوجوانان زيادي به دنبال ورود به باشگاه‌هاي ورزشي هستند تا توانايي‌ها و مهارت‌هاي ورزشي خود را نشان دهند و مربيان ورزشي و والدين آنها نيز سعي دارند در كوتاه‌ترين زمان ممكن آنان را وارد مسابقات و رقابت‌ها نموده و مقام‌ها را به نام خود يا ورزشكاران‌شان ثبت نمايند. از اين‌رو هدف اين تحقيق بررسي همبستگي كلاس‌هاي حضوري ورزش بر گرايش دانش‌آموزان متوسطه به ورزش باشگاهي دردوران پساكرونا بود. روش و روند پژوهش: اين پژوهش كاربردي و از نوع توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري اين تحقيق را 125 نفر از دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر كرمانشاه كه در باشگاه‌هاي ورزشي فعاليت داشتند به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده تشكيل دادند. ابزار گردآوري اطلاعات در اين تحقيق دو پرسشنامه محقق ساخته حضور در كلاس ورزش با 15گويه و گرايش به ورزش باشگاهي با 12 گويه بود كه به صورت طيف 5 ارزشي ليكرت (بسيار زياد، زياد، متوسط، كم، بسيار كم) ارزش‌گذاري شده بود. لذا داده‌هاي اخذ شده از نمومنه‌ها توسط آزمون همبستگي پيرسون با استفاده از نرم‌افزار SPSS24 مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميزان r همبستگي بين دو متغير حضور در كلاس ورزش و گرايش به ورزش باشگاهي برابر با 87/0 به دست آمده كه اين مقدار در سطح معناداري01/0 معنادار شده است. اين نتيجه نشان مي دهد كه بين اين دو متغير همبستگي مثبت و معناداري برقرار است. همچنين اين مقدار همبستگي نشان دهنده همبستگي بالا بين اين دو متغير مي‌باشد. نتايج: نتايج يافته‌هاي تحقيق نشان دادند كه بين حضور در كلاس ورزش و گرايش به ورزش باشگاهي همبستگي مثبت و معناداري برقرار است. لذا باتوجه به اين نتايج بايد گفت در دوران پساكرونا و برگزاري كلاس‌هاي حضوري درس ورزش و تربيت بدني در مدارس كشور گرايش نوجوانان به ورزش باشگاهي و فعاليت ورزشي خارج از مدارس و زنگ ورزش افزايش پيدا كرده است. پس اين نتايج مي‌طلبد كه مسئولان امر در وزارت آموزش و پرورش و معاونت پرورشي اين وزارتخانه بيشتر از گذشته در تجهيز امكانات ورزشي مدارس مخصوصا در مناطق كم برخوردار اهتمام لازم را انجام دهند.