رابطه بين آموزش منابع انساني و رشد اقتصادي در ايران: رويكرد آزمون باند و عليت تودا و ياماموتو

آموزش به عنوان يكي از كليدي‌ترين ابزار ايجاد نيروي كار متخصص، از مهم‌ترين نهاده‌هاي توليدي است و باعث مي‌شود كه افراد دائماً در حال كسب دانش‌هاي جديد و يا ارتقاي دانش موجود باشند و بي توجهي به اين عامل مهم مي‌تواند از دلايل توسعه نيافتگي برخي از كشورها باشد. با تربيت نيروي انساني ماهر، مي‌توان به ارتقاي مهارت نيروي كار دست يافت. پس مي‌توان تحصيلات را موتور رشد ارتقاي آموزش منابع انساني و رشد اقتصادي جامعه را تابعي از دانش و سرمايه انساني دانست. لذا با توجه به اهميت دانش و آموزش در رشد اقتصادي يك كشور، اين مقاله با استفاده از داده‌هاي سري زماني سالانه 1396-1350 به بررسي رابطه‌ي عليت كوتاه مدت و بلند مدت ميان متغيرهاي آموزش منابع انساني و رشد اقتصادي در ايران مي‌پردازد. به اين منظور از آزمون عليت تودا و ياماموتو و رويكرد همگرايي باند استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه متغير آموزش در كوتاه مدت و بلند مدت در حكم يك كالاي سرمايه‌اي بوده و رابطه‌ي علي دو طرفه در كوتاه مدت و بلندمدت بين آموزش نيروي كار و رشد اقتصادي در اقتصاد ايران طي دوره مورد بررسي، برقرار است.