افزايش سهم مشاركت ديجيتالي شدن در مديريت شهرهاي هوشمند آينده

ديجيتالي شدن در كنار ساير تحولات عظيم، از جمله جهاني شدن، تغييرات جمعيتي و تغييرات آب و هوايي، منجر به ايجاد تغييرات پايه اي در سياستگذاري هاي جهاني شده است. در دو دهه اخير، نوآوري ديجيتال در قلب گفتمان «شهرهاي هوشمند»، براي ساختن محيط‌هاي شهري كارآمدتر و زيست پذيرتر مطرح بوده است. از طرف ديگر در آينده، فناوري‌هاي نوظهور از قبيل: چاپ سه بعدي، اينترنت اشيا(IoT)، تجزيه و تحليل داده‌هاي بزرگ، هوش مصنوعي(AI)، فن آوري‌هاي پيشرفته ذخيره‌سازي انرژي، هواپيماهاي بدون سرنشين (پهپادها) و بلاك چين، تأثيرات قوي‌تري بر توسعه شهري خواهند داشت. با توجه به اين كه نوآوري ديجيتال، محور مفهوم شهر هوشمند است، يك سؤال كليدي براي تصميم‌گيرندگان محلي و ملي اين است كه چگونه مي توان از سرمايه‌گذاري هاي پرهزينه در حوزه فناوري‌هاي هوشمند، بيشترين بهره مندي را براي رفاه شهروندان برنامه‌هاي كاربردي و نوآوري‌هاي ديجيتال كسب كرد؟ اين مقاله با توجه به اهميت استفاده از مزاياي ديجيتالي شدن در شهرها، براي ايجاد رشد و رفاه در جوامع، به دنبال بررسي يك دهه تجربه، جذب، تكثير و حمايت از ابتكارات شهرهاي هوشمند در سراسر جهان است تا عوامل مؤثر بر آن را شناسايي كند و نحوه استفاده از پتانسيل هاي آنان براي هدايت فراگير در راستاي رشد پايدار را معرفي نمايد. لذا پس از مقدمه، بخش دوم مقاله به تعريف شهر هوشمند و پيامدهاي آتي اعمال سياست هاي تشويقي بر آن ها اختصاص دارد. بخش سوم، به بيان فرصت ها و مزاياي نوآوري ديجيتال در مديريت شهري مي پردازد. بخش چهارم به معرفي چالش ها و خطرات آتي نوآوري ديجيتال در مديريت شهري براي سياست‌گذاران مي پردازد و بخش آخر، به نتيجه گيري و ارائه پيشنهادات سياستي پرداخته است.