مدل‌سازي انتخاب مُد سفر براي مسافران تبريز - تهران با تأكيد بر راه آهن جديد تبريز - ميانه

حمل‌ونقل بخش مهمي از جوامع امروزي است. سرمايه گذاري در اين بخش از اقتصاد مي تواند منافع متعدد و متنوعي ايجاد كند. تصميم به سرمايه گذاري در هر پروژۀ حمل‌ونقل بايد همراه با بررسي هاي گسترده فني و اقتصادي باشد. به‌طوركلي براي ايجاد هر نوع تغييري در شبكه حمل‌ونقل چه به لحاظ سياستي و چه تأسيس زيرساخت هاي جديد لازم است كه نوع پاسخ كاربران نسبت به اين تغييرات سنجيده شود. باتوجه‌به اينكه پروژۀ راه-آهن تبريز - ميانه از پروژه هاي اولويت دار ملي است، در اين تحقيق سعي شده است كه به مدل‌سازي مسافرت كاربران با فرض راه اندازي قطار جديد تبريز - ميانه باتوجه‌به مولفه هاي هر مد پرداخته شود. بدين منظور با طراحي و اجراي آزمايش انتخاب گسسته به جمع آوري داده ها دررابطه‌با ترجيحات انتخاب مد مسافران پرداخته شد. با داده-هاي به‌دست‌آمده مدل لاجيت چندجمله اي تخمين زده شد. از بين متغيرهاي مورد بررسي، متغيرهاي زمان و هزينه سفر و درآمد فرد در انتخاب مدل حمل‌ونقل به لحاظ آماري معني دار شدند. علامت ضرايب هزينه و زمان سفر هر دو منفي شدند كه اين نشان مي دهد كه افزايش هر يك از اين متغيرها براي هر مد سفر، احتمال انتخاب آن مد را كاهش مي دهد. محاسبه اثرات نهايي براي متغير گروه درآمدي نشان مي دهد كه با بالارفتن گروه درآمدي به طور متوسط احتمال انتخاب اتوبوس به‌اندازه 5.6 درصد كاهش مي يابد و احتمال انتخاب هواپيما 8.6 درصد افزايش مي-يابد. همچنين با محاسبه اثرات نهايي، تغيير احتمال انتخاب مدهاي اين مسير نسبت به تغيير متغير زمان سفر محاسبه شد.