مديريت دانش‌بنيان الگوي توسعة شهري هوشمند و پايدارسازي شهرها

شهرها به‌عنوان مهم‌ترين گره‌گاه‌هاي توسعة فضايي داراي پيچيدگي‌هاي نظام‌مندي هستند كه نيازمند رويكردهاي پويا براي ارائة راهبردهاي بهينه در مسير رشد و پويايي آنها هستيم. با آغاز قرن بيست و يكم، مهم‌ترين راهبرد توسعه، براي تعالي عرصه‌هاي مكاني - فضايي، دانش و كيفيت دستيابي به آن عنوان شده است. در واقع ملاك دستيابي به توسعة پايدار در كيفيت دسترسي و كاربست دانش خلاصه شده است. در اين مسير، بهترين راهكار براي تجهيز شهرها به راهبردهاي پايدار چه در حوزة مديريت و تصميمگيري و چه در حوزة برنامه‌ريزي و تصميمسازي اتكا به توانمنديهاي دانشي و هوشمندسازي براي حل معضلات و چالش‌هاي شهر مي‌باشد. با توجه به اهميت كاربست دانش و هوشمندسازي در راستا توسعة شهرهاي امروزين، هدف از تحقيق حاضر بررسي نقش مديريت دانش‌بنيان به‌عنوان الگوي توسعة شهري هوشمند و پايدارسازي شهرها مي‌باشد. در اين راستا، روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي - تحليلي با تأكيد بر رويكرد تحليل محتوا مي‌باشد. يافته‌هاي نشان مي‌‎دهد كه بهره‌مندي از مديريت دانش با تأكيد بر هوشمندسازي مردم، خدمات، مديريت، جابه‌جايي و محيط، موجبات دستيابي به كاميابي اقتصادي، نظم فضايي - اجتماعي، پايداري محيطي و حكمروايي خوب شهري خواهد گرديد.