بررسي عملكرد فرايند ليگنين زدايي انواع چوب بومي ايران در توليد بخار خورشيدي

در اين پژوهش به مطالعه تجربي تاثير استفاده از انواع چوب ليگنين‌زدايي شده به عنوان جاذب نور خورشيد در توليد بخار خورشيدي سطحي پرداخته شده است. چوب با داشتن ويژگي‌هايي همچون تخلخل بالا، آب دوستي، ضريب هدايت حرارتي پايين و سبكي، گزينه‌اي مناسب براي موضعي سازي بهتر نور خورشيد و بهبود عملكرد تبخيري است. همچنين در ادامه به مقايسه اثر ليگنين زدايي برعملكرد تبخيري چوب‌هايي با ساختار‌هاي مختلف همچون چوب توت، كاج، سپيدار سرخ، صنوبر، زبان گنجشك و سپيدار سفيد پرداخته خواهد شد. نتايج نشان مي دهد كه استفاده از چوب كاج در توليد بخار خورشيدي سبب افزايش 26/1برابري نرخ تبخير نسبت به آب دريا شده است و علاوه بر اين، كربنيزاسيون چوب كاج، سبب افزابش اين نسبت به مقدار 86/1 برابر شده است. چوب صنوبر قبل از ليگنين زدايي با محلي سازي نور خورشيد و كاهش اتلافات، ماكزيمم ميزان بخار توليد شده در ميان چوب‌ها را به مقدارkg.m-2.-hr-1 69/3 در شدت تابش ۳/۳ برابر خورشيد به خود اختصاص داده است. بررسي ها نشان مي دهد كه پس از ليگنين زدايي ميزان بخار توليد شده مستقل از نوع چوب شده و چوب سپيدار سرخ، با افزايش 25/1 برابري نرخ تبخير نسبت به حالت قبل از ليگنين زدايي، بيشترين تاثير پذيري را تجربه كرده است.