بازنمايي راهبردهاي تنظيم رفتار از خلال سخنان اميرمؤمنان (عليه السلام) در نهج البلاغه

نهج البلاغه، صرفا غناي معنوي و يا بلاغي ندارد؛ بلكه مي‌توان در شاخه‌هاي گوناگون علوم انساني به آن استناد كرد. در لابه‌لاي كلام گوهربار اميرمؤمنان (ع) هزاران نكته پيرامون بهبود اخلاق و رفتار انسان و نحوه زندگي صحيح در جامعه نهفته است. در حقيقت، نهج البلاغه يكي از غني‌ترين منابع تربيت ديني و يك الگوي اخلاقي ايده‌آل است كه با گسترش معارف آن، بويژه در دنياي امروز كه بعضا شاهد انزواي اخلاق هستيم، مي‌توان جامعه اسلامي را در مسيري صحيح قرار داد. مقاله حاضر با تكيه بر روش توصيفي- تحليلي، با رويكردي روان‌شناختي، به واكاوي و بازشناسي راهبردهاي تنظيم رفتار در كلام حضرت پرداخته و تأثير اين روش‌ها را در رشد و تعالي انسان تبيين مي‌كند. از مهمترين نتايج اين پژوهش آن است كه حضرت (ع) با راهكار‌هايي چون الگوپذيري، پند و موعظه، مهرورزي، عبرت‌آموزي، ياد مرگ و... جهت تغيير، اصلاح و سازماندهي رفتار و شخصيت فرد، مدل ديني جامعي در اختيار بشر قرار داده‌اند.