بررسي شخصيت و شخصيت پردازي در داستان«غوص عميق» جمشيد خانيان

يكي از شگردهاي ادبي كه امروزه بسيار موردتوجه نقد نوين قرارگرفته است، بهره‌گيري از فضاي داستان و شخصيت‌پردازي در اثر است. اين امر در داستان‌هاي خانيان به شكلي كامل و منسجم مشهود است؛ وي در توصيف شخصيت‌هاي داستاني خود به‌گونه‌اي تصويرپردازي نموده كه با تحليل روان‌شناختي مي‌توان به لايه‌هاي پنهان دروني و شخصيتي آن‌ها پي برد؛در گزينش شخصيت‌هاي داستاني خود به بلاغت سخن خود افزوده است. براي تبيين جايگاه اين شگرد داستاني در داستان‌هاي خانيان، در اين جستار تحليلي -پژوهشي سعي بر آن گرديده كه در داستان «غوص عميق» كه يكي از داستان‌هاي معروف خانيان است، اين قابليت هنري موردبررسي و واكاوي قرار گيرد و شخصيت‌هاي داستاني اين اثر از ابعاد پويايي و ايستايي و ديگر انواع پردازش شوند. نتيجه نشان مي‌دهد كه با اين پژوهش مي‌توان انواع شخصيتي را در داستان يافت و از اين ديدگاه با درك بهتري به داستان‌هاي خانيان نگريست.