روش‌هاي تربيت ديني كودكان بر اساس آموزه‌هاي دين مبين اسلام

تربيت ديني از مهم‌ترين مسائل در فرهنگ اسلامي است و با توجّه به كاركرد‌هاي فراواني كه در دوره‌هاي مختلف زندگي دارد، در بسياري از جوامع بشري همواره يكي از ابعاد مهم تربيتي بوده و دربارۀ آن مطالعات قابل توجّهي صورت گرفته است. بيشتر زبان‌شناسان، «تربيت» را با عنايت به ريشۀ «ربو»؛ يعني پروردن، سرپرستي و رهبري كردن، رساندن به فرجام، نيكو كردن، و به تعالي و كمال رساندن تعريف كرده‌اند. در تعريف دين نيز مانند ساير حقايق مربوط به ارزش‌هاي حيات معقول انساني اختلاف نظريه‌هايي وجود دارد كه معمولاً ناشي از شرايط ذهني و اطلاعاتي است كه تعريف‌كنندگان دربارۀ مختصات آن دارند، معناي دين را هم مجموعه عقايد، اخلاق، قوانين و مقرراتي مي‌داند كه گاهي همۀ اين مجموعه حق و گاهي همۀ آن باطل و زماني مخلوط از حق و باطل است. تربيت ديني نيز بنا بر جهان‌بيني اسلامي، تربيتي است كه رفتار فرد را در برابر خدا، جامعه، خود او و طبيعت بر معيار‌هاي ديني منطبق سازد و بر اساس قواعد ديني تنظيم كند. در اين مقاله اطلاعات لازم از متون ديني و كتاب‌هاي مختلف جمع‌آوري شده است و جهت آشنايي متوليان امر تعليم و تربيت به بيان روش‌هاي تربيت ديني پرداخته شده كه عبارت‌اند از روش الگودهي و الگوگيري، آموزش و دعوت عملي به نماز، آموزش صبر و تحمل در برابر سختي‌ها، پرهيز از امر و نهي، انس دادن كودكان به حجاب، مقررات ديني و ... .