بررسي صورخيال و پيوند آن با مضامين تغزلي در منظومۀ آبي، خاكستري، سياه حميد مصدق

حميد مصدق يكي از شاعران مشهور معاصر است كه مفاهيم تغزلي و اجتماعي را پا به پاي هم در اشعار خود به كار برده است. مصدق در حوزۀ شعر نيمايي و حوزۀ شعرِ سنتي هنرنمايي كرده و از لحاظ مضموني به سبك و سياق شاعران سبك عراقي تمايل نشان داده‌است. «منظومۀ آبي، خاكستري، سياه» مصدق، شعري تغزلي است كه تلفيقي از عشق و عواطف اجتماعي است. او در سرتاسر اين منظومه، با استفاده از ابزارهاي بلاغي پيوند عميقي بين غم‌هاي فردي و عاشقانۀ خويش با جامعه‌گرايي برقرار كرده است. بنابراين، نقشِ صور خيال و تصوير‌پردازي‌هاي ادبي در القاي عواطف او انكار‌ناپذير و شايان بررسي‌است. در اين پژوهش، با شيوه‌اي توصيفي- تحليلي «منظومۀ آبي، خاكستري، سياه» از دريچۀ شيوه‌هاي بلاغي به‌خصوص «بيان» بررسي و توصيف‌ شده است. يافته‌هاي اين پژوهش، نشانگر آن ‌است كه مصدق با استفاده از صورخيال به ويژه «تشبيه (مخصوصاً تشبيه حسي-‌ حسي» توانسته است با بياني ساده و شفاف و به دور ‌از پيچيدگي، فضاي عاطفي و سياسي - اجتماعي مورد نظر خود را در منظومۀ «آبي، خاكستري، سياه» به تصوير بكشد. همچنين بررسي اين منظومه نشان مي‌دهد كه ارتباط مستقيمي بين صورخيال مورد استفادۀ شاعر با مفاهيم و ذهنيات او و به طور كلي رويكرد رمانتيك وي در اشعارش وجود دارد.