سفر قهرمان در منظومۀ سربازنامه و آرش كمان گير

اسطوره‌هاي ملي، روايت قهرماناني است كه درگذشته‌هاي بسيار دور، به اقتضاي شرايط اجتماعي و جذبه هاي نيروهاي طبيعي انساني در تاريخ هر كشوري به وجود آمده‌اند و شاعران و نويسندگان هر دوره نام آن‌ها را به‌واسطۀ نقل كنش‌ها و منش‌هاي پهلواني با استفاده از شگردهاي خاص و اعمال فراطبيعيِ‌شان در ميان نسل‌هاي بعدي زنده نگه داشتند. با توجه به جاري بودن كاربرد اسطوره در شعر، اين پژوهش كوشيده است به روش توصيفي_تحليلي و با هدف نقد اسطوره‌ايِ دو شعر معاصر بر اساس الگوي سفر قهرمان جوزف كمبل و بررسيِ كاربرد‌هاي مختلف يك اسطورۀ واحد در آن دو، گوشه‌اي از شيوه‌هاي مختلف كاربرد اسطوره را نشان دهد. گستره اين پژوهش كتاب‌هاي سربازنامه سرودۀ افشين علا و آرش كمان‌گير سرودۀ سياوش كسرايي است كه با تكيه بر نظريۀ سفر قهرمان جوزف كمبل مورد نقد و بررسي قرار گرفته است. نتايج به‌ دست‌آمده، حضور مراحل مختلف سفر قهرمان، آرش كمان‌گير در سرودۀ سياوش كسرايي و قاسم سليماني در سرودۀ افشين علا و كاركردهاي روايت اسطوره اي را به اثبات مي رساند. همچنين از رهاورد واكاوي متني اين دو شعر از منظر اسطوره دريافت مي شود كه كاربردهاي اسطوره با توجه ‌به افق ديد و اهداف موردنظر شاعر و شرايط و ضرورت‌هاي مختلف اجتماعي و كشش هاي عاطفي در هر دوره مي‌تواند پيام هايي معنادار و قابل توجه داشته باشد.