تربيت با تأثيرپذيري از قرآن در شعر كودك دهۀ هفتاد

شاعران و نويسندگان ادب فارسي از ديرباز به كودكان نيز نظر داشته و مسائل مرتبط با اين گروه سنّي را در اشعارشان بازتاب داده اند. در دورۀ معاصر به دلايل گوناگون، نگاه به كودك جنبه هايي تازه يافته و بازتاب آن در شعر و نثـر فارسي بسامد بيش‌تري داشته ‌است؛ چنانكه در دهه هاي اخير به ويژه دهۀ هفتادْ شاعران، نويسندگان، مترجمان، نقاشان و پژوهشگران بسياري در حوزۀ ادبيات كودك به فعاليت پرداخته اند. در شعر كودك اين دهه، ترانـه هاي كودكان، قصه هـا ي منظوم شاد و توجه به ميهن با نگاه ديـني رواج بيش‌تري داشته است. در اين تحقيق، تربيتِ مبتني بر شيوه هاي تأثيرپذيري از قرآن در شعر كـودك دهۀ هفتاد به روش توصيفي - تحليلي بررسي شده‌ است. نتايج نشان مي دهد كه شاعران كودك دهۀ هفتاد با زباني ساده و گويا براي كودكانْ از مضامين و مفاهيم قـرآني به شيوه هاي گوناگـون استفاده كـرده و افزون بر آموزه هاي مبتني بر تلميح، اشاره و اقتباس، از آموزه هاي مبتني بر اثرپذيري هاي تلميحي، گزاره اي، وام‌گيري واژگاني و ترجمۀ واژگاني، بيش‌تر بهره برده اند.