بررسي آلودگي هاي اكولوژيكي علف كش هاي اراضي غلات در اكوسيستم هاي آبي

كاربرد آفت كش ها در بخش كشاورزي مي تواند به طور ناخواسته آلودگي هاي مخربي در اكوسيستم هاي آبي ايجاد كند. به منظور بررسي آلودگي ناشي از كاربرد چهار تركيب علف كش تجاري مورد استفاده در اراضي غلات كشور روي گياه عدسك آبي، آزمون سم شناسي گياهي استاندارد ) Lemna Test ( به صورت غلظت-پاسخ و در قالب طرح كامل تصادفي با چهار تكرار انجام شد. تيمارهاي آزمايش شامل هشت غلظت مختلف از مادۀ مؤثر هر يك از علف كش هاي پينوكسادن+ كلودينافوپ- پروپارژيل، مت سولفورون-متيل+ سولفوسولفورون، 2,4-D ، بروموكسينيل+ اِم سي پي اي و شاهد بدون مصرف علف كش بود. ارزيابي كارآيي، براساس بازدارندگي سرعت رشد نسبي سطح برگ ) RGR ( عدسك آبي، بعد از هفت روز انجام شد. نتايج مقادير EC50 حاصل از برازش معادلات لگاريتم لجُستيك تركيبات مورد مطالعه روي گياه عدسك آبي در محيط كشت، نشان داد علف كش بروموكسينيل+ اِم سي پي اي با 0/51 EC50 ميكروگرم بر ليتر، بيشترين كاهش را در سرعت رشد نسبي سطح برگ عدسك آبي در مقايسه با ساير علف كش ها ايجاد كرده است. سميّت بالاي بروموكسينيل+ اِم سي پي اي را مي توان به خصوصيات فيزيك وشيميايي و جذب سريع آن به درون سلول گياهي نسبت داد. 2,4-D با 87/97 EC50 ميكروگرم بر ليتر، كمترين كارآيي را روي عدسك آبي از خود نشان داده است. ميزان آلودگي ناشي از كاربرد چهار علف-كش مورد بررسي به اين ترتيب است: بروموكسينيل+ اِم سي پي اي پينوكسادن+ كلودينافوپ-پروپارژيل مت سولفورون-متيل + سولفوسولفورون 2,4-D .