اثرات كاربرد تأخيري علف كش هاي اكسيني بر كنترل علف هاي هرز و عملكرد گندم ديم

جهت بررسي تأثير كاربرد علف كش هاي هورموني در مراحل مختلف رشد رويشي گندم بر علف هاي هرز و عملكرد گندم نان زمستانه ديم، آزمايشي برپايه طرح بلوك هاي كامل تصادفي در آرايش فاكتوريل در چهار تكرار در سال زراعي 1401 - 1400 ايستگاه تحقيقات كشاورزي ديم مراغه اجرا شد. فاكتور اول در چهار سطح شامل 1- علف كش توفوردي+ ام سي پي آ ) 5/ 1 ليتر در هكتار(، 2- بروموكسينيل+ ام سي پي آ ) 5/ 1 ليتر در هكتار(، 3- وجين كامل علف هرز و 4-عدم وجين، فاكتور دوم زمان هاي مختلف كاربرد علف كش ها در سه سطح شامل 1- پنجه زني كامل 2- گره دوم ساقه، 3- چكمه اي بود. نمونه برداري از علف هاي- هزر 30 روز پس از اعمال تيمارها صورت گرفت. بر اساس نتايج حاصله با توجه به تراكم و بيوماس علف هاي هرز بهترين زمان كاربرد علف كش در مرحله گره دوم ساقه بود. بيش ترين عملكرد دانه گندم به ترتيب براي تيمار برومايسيدام آ )بروموكسينيل+ ام-سي پي آ( در مرحل هي پنجه زني و شاهد وجين به ترتيب به ميزان 1921 و 1902 كيلو گرم در هكتار ثبت شد. در تيمار علف كشي توفوردي+ ام سي پي آ با تأخير در زمان كاربرد علف كش ميزان عملكرد تنها در مرحله چكمه اي به ميزان 5/ 13 درصد و در تيمار بروموكسينيل+ ام سي پي آ 3/ 8 درصد در مقايسه با مرحله پنجه زني كاهش نشان داد. بر اساس نتايج حاصله از عملكرد دانه گندم، علف كش برموكسينيل+ ام سي پي آ را تا گره دوم ساقه مي توان استفاده كرد.