نقش واسطه‌اي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه در ارتباط جو خانواده با عملكرد شغلي در معلمان ابتدايي استان يزد

هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش واسطه اي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه در ارتباط جو خانواده با عملكرد شغلي در معلمان ابتدايي استان يزد بود. جامعه آماري پژوهش كليه معلمان ابتدايي استان يزد در سال تحصيلي 1401-1400 كه برابر با 4379 بودند كه 350 نفر از معلمان، به عنوان نمونه آماري به روش در دسترس انتخاب گرديدند. روش پژوهش توصيفي _ همبستگي و ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه جو خانودگي رادولف موس (1986)، عملكرد شغلي پاترسون (1992) و پرسشنامه طرحواره‌هاي يانگ (1998) بوده است. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون تحليل رگرسيون استفاده شد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد طرحواره‌هاي بي‌اعتمادي، انزواي اجتماعي، نقص، محروميت هيجاني، وابستگي، آسيب‌پذيري، خودتحول نيافته، شكست، خويشتنداري ناكافي، اطاعت، پذيرش جويي و منفي‌گرايي با عملكرد شغلي رابطه منفي و معناداري داشته‌اند؛ يعني با افزايش اين طرحواره‌ها ميزان عملكرد شغلي معلمان كاهش مي‌يابد و بالعكس. در مورد طرحواره استحقاق رابطه مثبت و معنادار مي‌باشد (0.05P ). طرحواره‌هاي رهاشدگي و ايثارگري نيز با عملكرد شغلي رابطه معناداري نداشته‌اند(0.05P ). همچنين تمامي ابعاد جو خانواده با عملكرد شغلي معلمان رابطه مثبت و معناداري دارند؛ يعني با افزايش اين ابعاد از جو خانواده ميزان عملكرد شغلي معلمان افزايش مي‌يابد و بالعكس(0.05P ).