اثربخشي طرحواره درماني بر بهبود طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه در دانش‌آموزان دختر قرباني

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي طرحواره درماني بر بهبود طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه دانش‌آموزان دختر قرباني انجام گرفت. روش پژوهش از نوع طرح تك آزمودني با چندين خط پايه و پيگيري بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تبريز در سال تحصيلي 99-1398 بود كه از ميان آنها 3 نفر بر اساس معيارهاي ورود و خروج به پژوهش به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به مدت 12 جلسه تحت مداخله طرحواره درماني و 2 و 4 هفته پس از پايان مداخله نيز مورد پيگيري قرار گرفتند. داده ها در سه مرحله خط پايه، درمان و پيگيري با استفاده از پرسش نامه فرم كوتاه طرحواره يانگ جمع آوري شد. براي تجزيه و تحليل داده هاي به دست آمده از عملكرد دانش آموزان در مراحل خط پايه، مداخله و پيگيري با استفاده از روش تحليل ديداري نمودارها، روش درصد داده هاي غيرهمپوش (PAND) و درصد بهبودي استفاده شد. يافته ها نشان داد كه بعد از مداخله اثر طرحواره درماني بر بهبود طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه دانش‌آموزان قرباني دختر معنادار بود (01/0p ). بر اساس نتايج پژوهش مي توان گفت كه طرحواره درماني روش مداخله مناسبي براي بهبود طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه دانش‌آموزان قرباني دختر است.