واكاوي رشد اخلاقي از منظر ديدگاه‌هاي روانشناختي

يكي از مسائل مهم و دشواري كه تعليم و تربيت با آن مواجه است، مسئله اخلاق و رشد اخلاقي است. از اين‌رو، پرداختن به مباحث مربوط به اخلاق، رشد اخلاقي و تربيت اخلاقي، از جايگاه رفيع و بالايي برخوردار است. منظور از رشد اخلاقي، رشد انسان در جنبه‌هاي شناختي، گرايشي، و رفتار اختياري است كه به كمال انسان در زندگي شخصي، اجتماعي و معنوي او مي‌انجامد. هدف مقاله حاضر، واكاوي و بررسي نظريه‌هاي رشد اخلاقي از منظر ديدگاه‌هاي روانشناختي است. در اين پژوهش، روش تحقيق، توصيفي و تحليلي است و از روش‌ كتابخانه‌اي جهت جمع‌آوري اطلاعات استفاده شده است و ابزار گردآوري اطلاعات به صورت فيش‌برداي از كتب بوده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه در زمينه رشد اخلاقي از منظر روانشناسان مي‌توان به ديدگاه فرويد، پياژه، كلبرگ و گيليگان اشاره كرد كه از ميان آنان پياژه و كلبرگ مراحل و مشخصه‌هاي اصلي هر مرحله را به صورت تفصيلي ارائه كرده‌اند.