بررسي رابطه بين كيفيت زندگي و سرمايه هاي روان شناختي با آسيب پذيري رواني در دختران و زنان در معرض آسيب شهر جم (استان بوشهر)

امروزه سلامت منبع با ارزشي است كه تداوم آن در طول زندگي، كيفيت زندگي فرد را تعيين مي كند.شايد بتوان مجموعه اي از رفاه جسماني، رواني و اجتماعي كه به وسيله فرد يا گروهي از افراد درك مي شود كيفيت زندگي دانست. هدف از پژوهش بررسي رابطه بين كيفيت زندگي و سرمايه هاي روان شناختي با آسيب پذيري رواني در دختران و زنان در معرض آسيب شهر جم مي باشد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و از لحاظ هدف كاربردي مي باشد. جامعه آماري را دختران و زنان در معرض آسيب شهر جم تشكيل مي دهند كه با روش در دسترس به تعداد 70 نفر انتخاب شدند.ابزارهاي پژوهش شامل:پرسشنامه سرمايه روانشناختي لوتانز (2007)، فرم كوتاه پرسشنامه نشانه هاي رواني دورا و همكاران (2006)، مقياس كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت(1998) است. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون انجام گرفت. يافته هاي پژوهش رابطه معناداري را بين كيفيت زندگي و آسيب پذيري رواني، سرمايه روان شناختي و آسيب پذيري رواني گزارش داد. نتايج پژوهش بيانگر آن بود كه هرچه كيفيت زندگي و سرمايه هاي روان شناختي فرد بالا باشد آسيب رواني كمتر است.