بررسي رابطه خودكارآمدي و سبك هاي مقابله با استرس با كيفيت زندگي كاري در پرستاران بيمارستان هاي تحت نظر دانشكده علوم پزشكي بهبهان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه خودكارآمدي و سبك هاي مقابله با استرس با كيفيت زندگي كاري در پرستاران بيمارستان هاي تحت نظر دانشكده علوم پزشكي بهبهان مي باشد. جامعه آماري پژوهش كليه پرستاران و ماماهاي شاغل در بيمارستان هاي تحت نظر اين سازمان در سال95 مي باشد كه شامل 224 نفر بود. روش نمونه گيري، روش طبقه اي نسبتي و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان، 136 نفر تعيين شد و با توجه به افت آزمودني ها تعداد به 150 نفر افزايش يافت. ابزار گردآوري داده ها سه پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون، پرسشنامه خودكارآمدي شرر و پرسشنامه سبك هاي مقابله اي اندلر و پاركر بود كه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ پايايي كليه پرسشنامه ها محاسبه گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره گام به گام استفاده شد. با توجه به نتايج پژوهش حاضر متغيرهاي خودكارآمدي و ابعاد سبك هاي مقابله اي در مجموع قادر به پيش بيني حدود 8/42 درصد از تغييرات كيفيت زندگي كاري هستند.