اهميت هوش مصنوعي در آموزش: مطالعه مروري

پژوهش حاضر با هدف مطالعه نظام‌مند جهت بررسي اهميت هوش مصنوعي در آموزش انجام شده است. براي اين منظور از روش مطالعه نظام‌مند سيلوا (2015) استفاده شده است كه داراي چهار مرحله مي‌باشد. براساس اين روش، پس از جستجو، غربالگري و انتخاب منابع علمي مناسب، تعداد 15منبع مورد استفاده قرار گرفت و شواهد و استدلال‌هاي مورد نياز از درون آن‌ها استخراج گرديد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه اهميت هوش مصنوعي در آموزش را مي توان در 3 بعد طبقه بندي نمود. ابتدا بعد مديريتي است كه شامل: انجام سريع تر و كارآمدتر وظايف اداري مانند نمره دهي و ارائه بازخورد، شناسايي سبك هاي يادگيري و ترجيحات هر يك از دانش آموزان، پيش بيني عملكرد دانش آموزان، انجام حضور و غياب دانش آموزان با سنسورهاي هوشمند و به مربيان در پشتيباني تصميم گيري و كار مبتني بر داده كمك مي كند. دوم بعد آموزش كه شامل: آموزش هوشمند(استفاده از فناوري هوش مصنوعي براي مؤثرتر، كارآمدتر كردن، انعطاف‌پذيري و راحت‌تر كردن آموزش)، استفاده از چت ربات‌ها، به مربيان كمك مي‌كند تا براي هرفراگير برنامه‌هاي يادگيري شخصي‌سازي ايجاد كند و به عبارتي ديگر سفارشي‌سازي و شخصي‌سازي برنامه درسي و محتوا مطابق با نيازها، توانايي‌ها و قابليت‌هاي فراگيران صورت مي‌گيرد. سوم بعد يادگيري كه به سيستم هاي توليد گفتار و مترجم زبان، دستيار آموزشي هوش مصنوعي كه بدون كمك انسان قادر به پاسخگويي سوالات متداول دانش آموزان مي باشد و ايجاد لذت و تجربيات يادگيري كارآمد براي فراگيران، مي‌پردازد. در نهايت با توسعه روز افزون قابليت‌هاي هوش مصنوعي انتظار مي رود كه نظام‌هاي آموزشي و بخصوص كاركرد فرايند ياددهي و يادگيري در آينده دستخوش تغييرات قابل توجهي شود.