بررسي رابطه رهبري آموزشي و كيفيت تدريس معلمان (مطالعه موردي: معلمان مقطع ابتدايي شهر كرمانشاه)

اين پژوهش به بررسي رابطه رهبري آموزشي و كيفيت تدريس معلمان (مطالعه موردي: معلمان مقطع ابتدايي شهر كرمانشاه) پرداخته است. پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي- پيمايشي از نوع همبستگي است. روش گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي و ابزار موردنياز فيش‌برداري است. جامعه آماري پژوهش مديران و معلمان مقطع ابتدايي در ناحيه 3 شهر كرمانشاه است. روش نمونه‌گيري تصادفي ساده و حجم نمونه براساس فرمول كوكران 224 نفر است. روش گردآوري داده‌ها ميداني و ابزار مورد استفاده پرسشنامه‌هاي كيفيت تدريس معلمان (رسولي، 1389) و رهبري آموزشي (محقق‌ساخته) است. روش تجزيه‌وتحليل داده‌ها آمار توصيفي و آمار استنباطي (همبستگي اسپيرمن) با استفاده از نرم‌افزار Spss26 است. يافته‌ها نشان داد كه بين رهبري آموزشي با تسلط بر محتوا، مهارت‌هاي تدريس، مديريت كلاس، مهارت‌هاي ارتباطي و رعايت مسائل اخلاقي در تدريس معلمان با سطح معناداري كمتر از 05/0 ارتباط معنادار و مستقيمي وجود دارد. نتايج حاكي از آن است كه بين رهبري آموزشي و كيفيت تدريس معلمان مقطع ابتدايي شهر كرمانشاه ارتباط معناداري و مستقيم وجود دارد.