چگونگي احياء تمدن دريايي در جمهوري اسلامي ايران

با مطالعه تاريخ درمي‌يابيم تمدن‌هاي نخستين در كنار رودها به وجود آمدند. افزايش سطح آگاهي و نياز، انسان را بر آن داشت تا پاي در رود گذاشته و به آن‌طرف رود برود، ارتزاق خود را از آب تأمين نمايد؛ و به‌مرور با اشتراك منافع حاصل از آب، آموخت كه در راستاي حفظ آن بكوشد، تلاش نمود تا با ارتقاء توان و قدرت خود از منابع در اختيارش حراست نمايد. بامطالعه نظريات انديشمندان و صاحب‌نظران اين حوزه به اين نتيجه مي‌رسيم كه تمدن دريايي بر اساس مؤلفه‌هايي همچون: اراده‌ي سياسي دولتمردان، موقعيت جغرافيايي، مشخصات فيزيكي سواحل، وسعت درياي سرزميني و...شكل مي‌گيرد. در عصر حاضر با پيشرفت فناوري و نياز روزافزون كشور‌ها به انرژي، نگاه دولتمردان به بهره‌برداري از منابع دريا معطوف و منافع بسياري از كشورها به دريا گره‌ خورده است. بنابراين سياست‌هاي توسعه دريا محور را در دستوركار خود قرار دادند و براي اجرايي كردن اين سياست‌ها به دنبال كسب قدرت و منزلت دريايي هستند. هدف از اين تحقيق كاربردي كه به روش توصيفي و تحليلي انجام شده و داده­هاي آن با مطالعه اسناد و مدارك كتابخانه­اي جمع­آوري گرديده است؛ تبيين چگونگي احياء تمدن دريايي در ج.ا.ايران است. نتيجه‌ي حاصل از اين تحقيق بيانگر آن است كه كشورهايي در اين زمينه توفيق حاصل نموده‌اند كه داراي پيشينه تمدن دريايي بوده و با حفظ و تقويت چرخه‌هاي تمدن ساز و يا با احساس نياز، به حركت اصولي و پايدار در اين مسير ادامه دادند كه در نتيجه اين رويكرد منافع زيادي را نيز كسب كردند. اين سياست منجر به رويش تمدن دريايي در اين كشورها شده و چالش جديدي را در برابر ديگر دولت‌ها قرار داد.