اهميت گياهان آبزي در توسعه پايدار محيط زيست

كيفيت آب ­ها روز به روز توسط آلاينده­هاي مختلف معدني و آلي مختل مي­شود. در ميان راهبردهاي مختلف توسعه يافته، تاكنون تكنيك گياه پالايي با استفاده از گياهان آبزي ارجحيت دارد. اكوسيستم­هاي آبي به دليل ورود مواد آلاينده، با سطح بالايي از تنش و فرسودگي مواجه هستند. با اين وجود، گونه‌هاي خاصي از ماكروفيت‌هاي آبزي وجود دارند كه توانايي مقابله با اين شرايط استرس‌زا را دارند. با وجود غلظت بالايي از آلاينده‌هاي مختلف آلي و معدني موجود در آب، اين گونه ها در تصفيه آب هاي آلوده از طريق فناوري­هاي گياه پالايي يا زيست­پالايي مفيد هستند. با توجه به اهميت گياهان آبزي در اكوسيستم­هاي آبي، بهره­گيري بهينه­تر از محيط­زيست و بهسازي آن، شناسايي ساختار گياهان اكوسيستم­هاي آبي از نظر پژوهشي و كاربردي اهميت بنيادي دارد.بنابراين اين پژوهش سعي دارد با شناسايي ساختار گياهان آبزي به نقش آن­ها در توسعه پايدار بپردازد.