شناسايي متغيرهاي موثر بر منطقه‌گرايي تعاملي نمونه موردي: سواحل جنوب‌شرق (مكران)

در منطقه‌گرايي توجه به شاخص‌هاي منطقه گرايي داراي جايگاهي ويژه است، تعريف و ترسيم خطوط منافع مشترك اولين قدم در اين راه طولاني است. موضوع منطقه گرايي درمطالعات ژئوپليتيك براي مدت طولاني مورد تجزيه و تحليل و بحث عميق قرار گرفته با اين حال، گستره تحليل در مورد پيوند بين منطقه گرايي و ژئوپليتيك هنوز محدود است. واحد ژئوپليتيكي جنوب‌شرق ايران و به‌ويژه مكران، ناحيه‌اي جغرافيايي با ارزش و اهميت اقتصادي و سياسي است. طي چند سال اخير و با برجسته شدن نقش كريدورهاي ارتباطي شرق و جنوب شرق ايران و به‌ويژه كريدور اقيانوسي چابهار، سياست‌گذاري‌هاي توسعه فضايي در اين ناحيه افزايش يافته است. با توجه به اهميت اين ناحيه، اين پژوهش با روش توصيفي-تحليلي به اين پرسش پاسخ داده است كه كدام متغيرها نقش موثري در تبديل شدن اين منطقه به يك منطقه ژئوپليتيكي مكمل براي ساير حوزه‌هاي ژئوپليتيكي همسايه دارند؟ نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد جنوب شرق ايران از منظر ژئوپليتيكي، ژئواستراتژيكي و ژئواكونوميك، حائز اهميت است. اين ناحيه، فضاي ارتباطي كشورهاي محصور در خشكي آسياي ميانه مانند افغانستان با آب­هاي آزاد و راه تنفس تجاري براي اين كشور، مكمل ژئوپليتيكي حوزه ژئوپليتيك خليج فارس و تنگه هرمز، راه ترانزيت انرژي به هند و چين و تضمين كننده­ي ثبات امنيت انرژي اين دو اقتصاد نو ظهور جهان مي­باشد. از منظر ژئواستراتژيك، اشغال اين منطقه توسط كشور ديگر، ايران را در خفقان ژئوپليتيكي قرار مي­دهد و مكمل ژئوپليتيكي حوزه­ي خليج فارس و تنگه هرمز از ميان مي­رود.