سنجش و اندازه‌گيري فلزات سنگين در فضاهاي ورزشي

هدف از اين پژوهش، سنجش و اندازه‌گيري فلزات سنگين و سمي در اماكن ورزشي است. اين تحقيق از نوع كاربردي است كه به روش آزمايشگاهي و مقايسه تطبيقي با استاندارد انجام شده است. كفپوش گرانولي به عنوان ماده مورد آزمايش انتخاب شد و فلزات سنگين از طريق آسياب كردن و دستگاه اسپكترومترICP-OES اندازه‌گيري شدند. آزمايشات 3 مرتبه تكرارپذيري داشته و ميانگين نتايج مورد تحليل قرار گرفته است. براي تعيين حد مجاز مواجهه با عوامل شيميايي، از شاخص متوسط وزني – زماني (OEL-TWA) استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميزان عنصر قلع (Sn) در كفپوش گرانولي بسيار بالا است (ppm125000) و پس از آن، عنصر مس (Cu) با ppm 75280 و سپس عنصر منگنز (Mn) با ppm 50120 قرار دارد. كمترين ميزان نيز متعلق به عنصر سرب (Pb) با ppm 350 بوده است. 2 آلاينده با قابليت «سرطان‌زايي تاييد شده انساني» در ساختار كفپوش گرانولي شناسايي شده‌اند كه عبارتند از: آرسنيك و كروم. از سوي ديگر، 1 مورد (سرب) نيز به عنوان «سرطان‌زايي تاييد شده براي حيوان با ارتباط ناشناخته بر انسان» شناسايي شدند و 5 مورد نيز به عنوان «غيرقابل طبقه‌بندي به عنوان يك عامل سرطان‌زاي انساني» سنجش شدند كه عبارت بودند از: منگنز، زيركونيوم، بور، باريم و قلع. ساير آلاينده‌هاي شناسايي شده (4 مورد) در گروه «مشكوك نبودن به عنوان يك عامل سرطان‌زاي انساني» قرار مي‌گيرند. در مجموع، وضعيت بهداشتي فضاهاي ورزشي مورد مطالعه چندان رضايت‌بخش نبوده است.