توانمندي ها مكانيزمي براي رسيدن به همترازي

Capabilities a mechanism to achieve catching up

دانش يك عنصر حياتي در تحول ساختاري است. سه دانش مفهومي، ضمني و جمعي ( قابليت سازماني) با هم توانمندي ها را شكل مي دهند. توانمندي ها به مهارت‌هاي شخصي و جمعي، دانش و تجربيات مولد نهفته در عوامل فيزيكي و سازمان‌ها اشاره دارد كه شركت‌ها براي انجام وظايف مختلف توليدي به آن نياز دارند. اقتصاددانان توسعه به دنبال چارچوب‌ها، نظريه‌ها و ابزارهاي جايگزيني هستند كه امكان تحليل پويايي تغييرات اقتصادي، دگرگوني ساختاري و نيروهاي شكل‌دهنده پويايي‌هاي نزديك به كشورهاي در حال توسعه را فراهم‌مي كنند. چنين «پارادايم» جديدي به‌عنوان سيستمي از دانش و نظريه‌هاي وابسته به هم تعريف مي‌شود كه امكان چارچوب‌بندي تجزيه و تحليل فرآيند همترازي، و بسط و ارزيابي سياست‌ها را فراهم مي‌كند. هدف اين پژوهش تشريح توانمندي ها بعنوان ابزاري براي توسعه و همترازي است كه از ديدگاه ايرمگارد نوبلر بررسي مي شود. وي توانمندي ها را به عنوان پيشران اصلي پويايي همترازي با پيشروها معرفي مي كند . در اين پژوهش سه ديدگاه رشدگرايان،اقتصاد نهادگرا و نظريه هاي تكاملي در رابطه با همترازي تحليل شده است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي است. براساس يافته ها از منظر نوبلر پويايي هاي همترازي با پيش روها از طريق تغيير ساختاري و ابعاد فرايندي تحول مولد تعيين مي شود.وي مفهوم دانش بنيان توانمندي ها را مطرح مي كند و اين مفهوم به سان پرتويي است كه بر توانمندي ها تابانده مي شود و به تبديل انها به تحول مولد و توسعه كمك مي كند. دانش سازماني اهميت بيشتري نسبت دانش مفهومي و رويه اي دارد. توسعه توانمندي ها يك فرايند تكويني،تجميعي و تدريجي است .كشورهاي در حال توسعه بايد سياست هاي صنعتي مبتني بر توانمندي ها را در حين توسعه اجرا كنند و استراتژي هايي را براي ايجاد قابليت در مراحل مختلف توسعه اقتصادي بكار گيرند.