بررسي ميزان تحقق رويكرد زمينه‌محور در محتواي كتاب زيست شناسي پايه يازدهم

يكي از روش هاي نوين حوزه تعليم و تربيت، يادگيري زمينه محور است. از طريق رويكرد زمينه محور،دانش آموز قادر خواهد بود بين مفاهيم علمي و زندگي روزمره خويش ارتباط برقرار كرده و از آموخته هاي خود در طول زندگي براي كسب نتايج بهتر استفاده كند. اين پژوهش، ميزان توجه مؤلفان كتاب زيست شناسي پايه يازدهم به مؤلفه هاي رويكرد زمينه محور را مورد بررسي قرار داده و سپس با استفاده از روش آنتروپي شانون، تحليل داده ها صورت گرفته است. طبق يافته هاي اين پژوهش، بيشترين توجه كتاب زيست شناسي پايه يازدهم معطوف به مؤلفه ارتباط تئوري و عمل و كمترين توجه اين كتاب به مؤلفه پژوهش علم در عمل ميباشد. با توجه به اهميت و كاربرد مفاهيم درس زيست شناسي در زندگي، توجه بيشتر مؤلفان اين كتاب به رويكرد زمينه محور مورد انتظار است.