تبيين ضرورت تدريس درس علوم تجربي با جهت‌گيري الهي

پژوهش حاضر با هدف نشان دادن اهميت و تأثير نوع تدريس معلمان علوم تجربي بر تقويت باورهاي ديني و رفتارهاي اخلاقي دانش‌آموزان انجام‌ شده است. بر اين اساس ابتدا با استفاده از روش تحليلي – توصيفي به بررسي مفاهيم مطرح در پژوهش همچون علم ديني و نسبت علم ديني با علم علوم تجربي پرداختيم. در ادامه ضمن تأكيد بر رويكرد آيت‌الله جوادي آملي نسبت به علم ديني به ارائه پيش‌فرض‌هاي فلسفي آن مانند: توجه به مبدأ فاعلي علم، ضرورت توجه به مبدأ فاعلي و غائي معلوم، خلقت ديدن عالم طبيعت، آفرينش را نشانه‌هايي از قدرت و صفات خداوند دانستن، براي معلمان پرداختيم و به اين مهم اشاره كرديم كه معلمان علوم تجربي ضمن پذيرفتن مباني مذكور با استفاده از روش پيوند و گريز در تدريس علوم تجربي كه بر اساس آن معلم سعي مي‌كند براي هر يك از مفاهيم علمي، مصاديق الهي بر اساس آموزه‌هاي اسلامي ذكر كند تا زمينه رشد و تقويت باورهاي ديني و تقويت رفتار اخلاقي را در دانش‌آموزان فراهم كند.