بررسي اهميت فعاليت‌هاي آزمايشگاهي به عنوان راهبرد موثر در تدريس علوم تجربي

هدف از پژوهش حاضر، شناسايي راهبردهاي تدريس در درس علوم تجربي با تاكيد بر استفاده مطلوب از آزمايشگاه مدارس و نيز ارائه راهكارهاي مؤثر براي انجام فعاليت‌هاي آزمايشگاهي در تدريس علوم تجربي است. روش پژوهش، توصيفي – تحليلي بوده و ابزار گردآوري اطلاعات، كتابخانه‌اي يا اسنادي مي‌باشد. در اين پژوهش ادبيات و سوابق موضوع تحقيق با مراجعه به مقالات علمي- پژوهشي و معتبر مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت. بيشتر معلمان به اهميت استفاده از فعاليت هاي آزمايشگاهي در آموزش اثر بخش دروس علوم تجربي، فيزيك، شيمي و زيست شناسي واقفند و معتقدند كه بايد در آموزش علوم از فعاليت هاي آزمايشگاهي مناسب استفاده شود. اما در بيشتر مواقع اين امر محقق نمي شود؛ زيرا معلمان دانش ضروري مورد نياز براي تدريس و آموزش علوم تجربي را به‌ طور كامل ندارند و دانش محتوايي پداگوژي آن‌ها براي تدريس علوم تجربي به‌صورت ناقص مي‌باشد. در اين پژوهش ابتدا به بررسي راهبردهاي موثر در تدريس علوم تجربي پرداخته شده و سپس برخي از مهم‌ترين راهبرهاي استفاده مطلوب از آزمايشگاه به صورت فيزيكي و مجازي در تدريس علوم تجربي، ارائه گرديده است.