استخراج مولفه‌هاي طراحي آموزشي مبتني بر استم

در سال‌هاي اخير، يكي از اهداف دولت‌ها، بالا بردن سطح سواد استم در جامعه است تا شهروندان قادر باشند از آنچه آموزش ديده اند در حل مسائل واقعي در زندگي روزمره استفاده كنند. مهم‌ترين گام در رسيدن به اين هدف، به كارگيري رويكرد استم در آموزش است. رويكرد استم، به عنوان يك متا رشته، به دنبال توسعه مفاهيم در رشته‌هاي علوم، فناوري، مهندسي و رياضيات است. براي توسعه دانش و درك فرآيندها، به تلفيق برخي يا همه چهار رشته، در يك كلاس، واحد يا درس پرداخته مي‌شود، كه مبتني بر ارتباط بين موضوعات و مسائل دنياي واقعي است. ويژگي بين رشته‌اي بودن استم، سبب ايجاد ديدگاه‌هاي متفاوتي درباره نحوه قرارگيري و اولويت‌بندي رشته‌ها در برنامه‌هاي درسي است. علي‌رغم شناخت مزاياي شخصي، اجتماعي و اقتصادي آموزش استم، و سعي در گنجاندن آن در برنامه‌هاي درسي مدارس، روش دقيقي از طراحي آموزشي مبتني بر استم در دست نيست و معلمان در استفاده از آن دچار سردرگمي هستند. از اين رو، پژوهش حاضر، به استخراج مولفه‌هاي طراحي آموزشي مبتني بر استم پرداخت. براي اين منظور، با استناد به روش پژوهش كيفي فراتركيب، از دو پايگاه اطلاعاتي اسكوپوس و وب‌آوساينس، در بازه زماني سال‌هاي 2000 تا 2023، به جمع‌آوري مقالات علمي انجام شده در اين زمينه كه معيار ورودي را داشتند، پرداخته شد و با بكارگيري روش سندلوسكي و باروسو، مقولات استخراج شدند. نتايج فراتركيب، پنج مقوله را نشان داد كه دو مقوله به ويژگي‌هاي رويكرد استم، و سه مقوله، مولفه‌هاي طراحي آموزشي را نشان داد.