بايسته‌هاي اهداف آموزش عالي از منظر فقه تربيتي

آموزش عالي يكي از زيرساخت‌هاي مهم نظام آموزشي هر كشور است كه وظيفه آن، آموزش و پژوهش در عرصه علم‌وفناوري تخصصي مي‌باشد. در تعيين اهداف آموزش عالي رويكردهاي بسيار متفاوتي وجود دارد. برخي متمركز بر ساحت تعليم برخي پژوهش و برخي تربيت شغلي و كارآفريني و... بوده‌اند. هدف از اين تحقيق تعيين اهداف آموزش عالي از منظر فقه تربيتي بوده كه با بررسي منابع فقه اسلامي (با تكيه بر روش اجتهادي) قواعد مهم و كاربردي در اين راستا مورد استفاده قرار گيرد. در اين نوشتار به قواعد فقهي مهم و كاربردي در تعيين اهداف آموزش عالي (مثل لزوم همراهي تعليم با تزكيه، لزوم رفع نياز مسلمين و نفي سبيل) پرداخته شده است. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه آموزش عالي از منظر فقه تربيتي بايد اهدافي از قبيل: آموزش تعاليم اسلامي، ارتقاء تعليم و تربيت در جامعه (رويكرد فضيلت محوري)، توجه به تزكيه و تهذيب نفس و همراهي پرورش با آموزش عالي، توليد علم (با تاكيد بر علوم انساني و علوم كاربردي)، آموزش علوم كاربردي در رفع نيازهاي مسلمين و نيز آموزش و پژوهش در راستاي حفظ استقلال و خودكفايي و... را دنبال نمايد.