اثربخشي آموزش مهارت هاي تاب‌آوري بر تاب‌آوري خانواده در زنان

زندگي در جهان امروز پر از استرس و چالش هايي است كه افراد ناگزيرند براي مقابله با شرايط استرس و بحرآن‌ها از مهارت هاي مناسب استفاده كنند. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثربخشي آموزش مهارت هاي تاب‌آوري بر تاب‌آوري خانواده در زنان است. اين پژوهش نيمه تجربي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه آزمايش و كنترل است. جامعه آماري، زنان همسر جانبازان 25 تا 50 درصد شهر كرمانشاه در سال 1397 بودند و40 نفر از زناني كه نمره پايين در تاب‌آوري آورده بودند به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (20 نفر) و كنترل (20 نفر ) قرار داده شدند. گروه آزمايش، به مدت 12 جلسه هر هفته يك جلسه، تحت آموزش مهارت هاي تاب‌آوري قرار گرفتند و بر روي گروه كنترل هيچ مداخله اي صورت نگرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها آزمون تحليل كوواريانس انجام گرفت. ميانگين سني شركت كنندگان83/6 ± 48/35 بود. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد بين ميانگين تاب‌آوري خانواده در پس آزمون گروه آزمايش با كنترل تفاوت معناداري در سطح 001/0p وجود داشت. براساس نتايج پژوهش آموزش مهارت هاي تاب‌آوري تأثير معناداري بر تاب‌آوري خانواده زنان همسر جانباز داشت.