اثربخشي آموزش فعاليت هاي ورزشي بر احساس تنهايي و مهارت هاي ارتباطي دانش آموزان دختر

گروه كثيري از جمعيت هر جامعه را دانش آموزان تشكيل مي دهند كه ارتقاء مهارت هاي روان‌شناختي آنان مورد توجه روانشاسان قرار دارد. اين پژوهش با هدف اثربخشي آموزش فعاليت هاي ورزشي بر احساس تنهايي و مهارت هاي ارتباطي دانش آموزان دختر انجام شد. روش اين پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان دختر پايه اول مدارس غيرانتفاعي شهر رشت در سال تحصيلي 1402-1401 به تعداد 426 نفر بود كه از بين آن ها تعداد 30 نفر (15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه كنترل) به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شد. براي جمع آوري داده هاي مورد نياز از پرسشنامه‌هاي؛ احساس تنهايي راسل و همكاران (1980) و مهارت هاي ارتباطي بارتون (1990) استفاده شد. گروه آزمايش به مدت 12 جلسه در معرض آموزش پروتكل فعاليت‌هاي ورزشي فخرايي مقدم و همكاران (1396) قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از روش آماري تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد آموزش فعاليت هاي ورزشي سبب كاهش احساس تنهايي و افزايش مهارت هاي ارتباطي در دانش آموزان دختر شد (001/0P˂). بر اساس يافته هاي اين پژوهش نتيجه گيري مي شود كه براي كاهش احساس تنهايي و افزايش مهارت هاي ارتباطي در دانش آموزان استفاده از برنامه آموزش فعاليت هاي ورزشي مناسب است.